Hooggevoelig en moeite hebben met het voelen van je emoties klinkt tegenstrijdig. Toch is het een van de meest voorkomende problemen waar ik in mijn praktijk mee te maken krijg. Niet voor niets natuurlijk, want ik herinner me de tijd maar al te goed dat ik vooral in mijn hoofd en in het astrale leefde. In het hier en nu? Liever niet. Het heeft me een hele weg gekost om dat hier en nu te leren waarderen.
Weg willen uit je lichaam want dat zit vol met weggestopte emoties
Een van de belangrijkste redenen dat ik weg wou van mijn lichaam, is dat het zo onprettig voelde om erin aanwezig te zijn. Niet alleen omdat ik ongelukkig was met mijn leven zoals het was. Maar ook omdat ik zoveel energetische blokkades had, door alle opgeslagen emoties. Loslaten? Weg laten stromen in de aarde? Ik had geen idee. Ik wilde juist niet aarden, want dat bracht me mijn lichaam in, en daar zaten al die weggestopte emoties. En contact kan beweging brengen. Beweging betekent voelen. En ik had juist alles zo mooi opgeslagen en weggewerkt.
Alleen, ik had op een gegeven moment nog nauwelijks energie. En voor een heel belangrijk deel was dat omdat alles weggestopt en buiten mijn bewuste houden heel veel energie kostte. Ga maar na. Je emoties zijn energie, die je opslaat en vastzet. Dat kost energie. En omdat je er niks van wilt merken bouw je een energieblokkade die sterk genoeg moet zijn om wat je niet wilt voelen eronder te houden. Dat kost dus minstens zoveel energie als de emotie sterk is. Als je standaardmanier van doen vasthouden en wegstoppen is in plaats van verwerken en loslaten, gaat er dus steeds meer van je energie daar naartoe. In plaats van naar het bouwen van je leven hier.
Niet geloven in het leven hier
Maar als je op de mij van toen lijkt, geloof je waarschijnlijk niet dat je hier iets goeds bouwen kunt. Ik voelde me zo niet thuis hier op aarde. Ik had het gevoel dat er voor mij met mijn talenten geen plaats was hier. Ook dat kom ik bij regelmatig bij cliënten tegen. Het heeft me heel wat werk gekost om te landen, mijn emoties te leren voelen, verwerken en te leren loslaten. En het gevolg was dat ik Ja tegen het leven hier kon zeggen. Een reis die meer dan de moeite waard was.
Wat ik ook veel tegenkom – en wat ik ook gehad heb – is hier helemaal niet willen zijn. Want de energie hier is zo druk, zo vies, zo laagtrillend. En daarboven is het zoveel mooier, zuiverder en liefdevoller. Maar je bent hier niet voor niets. Je hebt voor je geboren werd gekozen om hier te komen. En je hebt dus alles in je om je leven hier vorm te geven op een manier die bij jou past. Nu alleen nog leren om daarbij te komen. Enne, als je je zo voelt, wil dat nogal eens samengaan met moeite hebben met (en dus wegstoppen van) de emotie woede.
De ingrediëntenmix is een eenvoudige: leer aarden, leer niet-voedende energieën buiten je aura te houden, leer jezelf centeren en leer vertrouwen op je intuïtie om haar signalen beter te leren kennen. Je lichaam, je onderbewuste en je energiesysteem zijn een perfect samenwerkend geheel zodat je nooit meer loslaat, dan waar je inmiddels innerlijk draagvlak voor gebouwd hebt.
‘Ik heb het geprobeerd, maar het lukt niet’
Nou kan het natuurlijk zijn, dat je zegt ‘ja maar, ik heb geprobeerd te aarden. Maar het lukt niet.’ Of ‘ik heb geprobeerd mijn aura af te sluiten voor negatieve energieën, maar het werkt niet voor mij.’ Of ‘hoe weet ik of het wel echt mijn intuïtie is, bedenk ik het niet gewoon zelf?’ Wat dan kan helpen is het op een andere manier aanpakken. Oefening baart kunst. Van belang is om juist te oefenen op plekken en situaties waar je je fijn voelt. Zodat je kunt herkennen of het lukt of niet.
En probeer eens om te oefenen om de oefening zelf. Zonder dat je van jezelf een bepaald resultaat moet halen. Maar laat je innerlijke waarnemer eens kijken wat je nou precies doet. Kijk eens met een open, geïnteresseerde blik naar hoe je het allemaal aanpakt. Wat voel je, wat denk je, wat wil je?
Het ligt niet aan jou
Ik heb in alle jaren dat ik een praktijk heb nog nooit meegemaakt dat het niet lukte vanwege gebrek aan wilskracht. Ik heb wel heel veel mensen geholpen die meenden dat dat hun probleem was. Omdat ze werkten op wilskracht en het dan niet volhielden. Maar je onderbewuste laat zich niet dwingen. Je energiesysteem heeft zich niet voor niets op een bepaalde manier gevormd. Verandering, echte, wezenlijke verandering kan pas komen op het moment dat er een innerlijk Ja is.
Je systeem streeft naar heelheid. Je wilskracht gebruiken voor stappen waar je nog niet aan toe bent, doet schade. Daarom zul je als je je stappen zet met wilskracht altijd opgeven. Dat is niet omdat je tekortschiet, maar omdat je niet geleerd hebt hoe je je innerlijk draagvlak vergroot zodat je klaar bent voor wat er bij je los gaat komen als je de stappen zet, die hoewel heel natuurlijk, voor jou niet eerder veilig waren.
Werk samen met je onderbewuste
Zodra jouw onderbewuste voelt dat het veilig is, zal het met je mee gaan werken in plaats van tegen je. Dan lukt het oefenen wel. En als het niet lukt, hoef je niet jezelf op je kop te geven. Maar kun je vanuit een liefdevolle onderzoekende houding kijken wat er aan de hand is, en wat jij nodig hebt om die nieuwe stap te zetten.
Denk je ‘phoe, ik vind het nogal wat om dat allemaal alleen te doen,’ dan kan ik me dat goed voorstellen. Ik heb zelf heel wat hulp gehad en het is echt makkelijker om een begin te maken of om zware stappen te nemen als er iemand is die je daarbij helpt. In mijn individuele HSP-begeleiding werk ik samen met jou en leer ik je hoe je wezenlijke stappen zet op het gebied van energie en emoties op zo’n manier dat ze beklijven. En daarna heb je een aantal doeltreffende gereedschappen die je kunt blijven gebruiken bij je innerlijke groei.
