Een van de problemen waarmee HSP-ers bij me komen is vermoeidheid zonder dat daar een logische reden voor is. Ze eten gezond, krijgen genoeg slaap, hebben bloed laten prikken en daar is niks uitgekomen. En toch zijn ze moe. Futloos. Te weinig energie. Het is zo frustrerend als je altijd moe bent. Als je niet van leuke dingen kunt genieten omdat de energie om er echt plezier van te hebben er niet is. Als alles moeite kost. Ook de dagelijkse dingen. De vraag is dan: waar blijft je energie?
Jarenlange opbouw
Op het moment dat mensen komen is het probleem vaak al uit de klauwen gelopen. Want een dergelijke vermoeidheid ontstaat niet van de ene dag op de andere. Maar ontstaat meestal vanuit jarenlange ongezonde manier van met je energie en met jezelf omgaan.
De basis is al ongezond: je hebt overtuigingen meegekregen van thuis, vorige levens of zelf gecreëerd die te maken hebben met op de een of andere manier een oordeel naar wie je echt van binnen bent. Als je zo’n oordeel naar jezelf hebt, mag je van jezelf dus niet zijn wie je echt bent. En ga je dat verstoppen, wegdrukken. Dat kost energie. Plus dat je een persona gaat creëeren die wel voldoet aan hoe jij denkt dat je moet zijn. Voorbeelden van zo’n persona zijn altijd lief en vriendelijk zijn. Nooit kwaad worden, altijd ja zeggen. Of altijd jezelf aanpassen, nooit je eigen wensen voorop stellen.
Personae als masker
Zo’n persona maak je uit kwaliteiten die je echt hebt. Maar ze zijn vervormd geraakt. Een voorbeeld: iets op kunnen offeren voor een ander is een prachtige eigenschap. Je laat iets gaan terwille van de ander omdat die ander zoveel voor je betekent. Maar als je altijd je eigen wensen en verlangens opoffert voor elke ander, dan heeft die eigenschap veel te veel ruimte gekregen.
Als ik dan een reading doe, zie ik bij zo’n client bijvoorbeeld weggestopte woede, die soms verwrongen is tot ressentiment omdat ze zo’n behoefte hebben aan het leven van hun eigen verlangens maar zichzelf daarvoor geen toestemming durven of kunnen geven.
Dit kost bakken energie.
Zielsinvloed en Hogere Zelf
Levensenergie, chi, prana of hoe je het ook noemt komt niet alleen uit je voedsel. Maar ook uit het energieveld van de aarde, vanuit het midden van de kosmos en vanuit je Hogere Zelf ofwel dat deel van je Ziel dat bij je is, maar niet fysiek is. Je zielsenergie geeft je dromen en verlangens. Je komt op aarde om te leren, maar ook om te helpen, te creëeren en te genieten. Als je luistert naar je hogere zelf, ontvang je leiding. Die leiding helpt je om keuzes te maken zodat jij op de plekken terecht gaat komen waar jij hoort te zijn. Waar jij het meest hebt toe te voegen maar ook waar jij door gevoed wordt, zodat je kunt blijven toevoegen.
Scheve patronen waardoor jij jezelf wegstopt zorgen ervoor dat je niet kunt luisteren naar je Hogere Zelf. Want hoe wil jij bijvoorbeeld doen wat goed voor jou is als je normale patroon is dat jij je aanpast aan de ander?
Gaan leven vanuit authenticiteit
De kruik gaat zo lang te water tot ze barst. Leven op een inauthentieke manier gaat steeds meer energie kosten. De innerlijke drang van je geïncarneerde ziel om zichzelf te verwezenlijken wordt steeds sterker. Er is steeds meer energie nodig om die drang eronder te houden en het gevolg is een steeds grotere vermoeidheid. Vaak gecombineerd met gevoelens van klem zitten, je gevangen voelen of opgesloten zitten in een cocon. Mensen voelen dan vaak dat het anders moet. Ze weten niet hoe, want ze hebben teveel van zichzelf weggestopt, maar ze weten heel goed hoe niet meer.
Op het moment dat je de ongezonde patronen durft te laten gaan, durft te gaan leven volgens je innerlijke leiding, hoef je geen energie mee te verspillen aan wegstoppen en het ophouden van een masker voor de buitenwereld. Paradoxaal genoeg ontdekken sommige mensen dan pas hoe groot hun vermoeidheid echt is. Ze leefden al een hele tijd op mentale energie om zichzelf te dwingen door te gaan. En als dat niet meer hoeft, kan blijken hoe leeg de emmer is. Maar nu kan de emmer weer echt gevuld gaan raken.
