In mijn vorige blog heb ik het gehad over de samenhang tussen overprikkeling en gebrek aan draagkracht. Nu wil ik het hebben over het sterker maken van je energetisch systeem. Dat is met name een goed idee om beter om te kunnen gaan met groepen. Groepen kunnen voor veel hsp-ers makkelik overweldigend zijn. Al die mensen, al die geluiden, al die energieën. Ze kunnen je overspoelen als golven en het is net alsof je mondenvol zeewater binnenkrijgt Als je het al volhoudt, moet je daarna flink bijkomen van die enorme aanslag op je systeem. Kan dat anders? Ja.
Of je overspoeld wordt of kunt surfen is voor een groot deel afhankelijk van hoe je met de golven omgaat. Sta jij stevig in jezelf en stevig in je eigen energie? Dan vormt jouw energielichaam een buffer tussen jouw lichaam (en dus jouw zenuwstelsel) en de energieën van anderen. Ben je goed geaard en goed verbonden met de kosmos? Dan wordt je energielichaam optimaal gevoed en blijft het stevig om je heen.
Maar bij veel HSP-ers is dat niet zo. Zeker niet zodra ze in een groep komen. Als je niet goed geaard bent, en je voelt je niet prettig waar je bent, is vaak de uitweg dat je weggaat met je geest. Iets wat de meesten van ons leren in onze kindertijd, waar je weinig mogelijkheden hebt om zelf te bepalen. En dan ga je ook weg met je energie. In plaats van een stevige eivormige aura heb je dan iets dat meer lijkt op een paddenstoel. Met alle stevigheid in de hoed. En een zwakke, dunne steel.
De spiraal van je energie terugtrekken
Zodra dit proces van jezelf energetisch terugtrekken begint, kom je terecht in een negatieve spiraal. Die gaat als volgt: Je voelt je onprettig maar je moet er wel zijn -> je trekt je terug in je hoofd -> je aura wordt boven groter en onder en in het midden dunner -> de energie van de omgeving en anderen komt dichter op je huid, wat onprettig voelt -> je trekt je terug in je hoofd etc. etc. Zeker als je de neiging hebt om ook weg te gaan met je gedachten gaat dit proces nog een tandje sneller. En voor je het weet, zitten de energieën van anderen je op je huid.
Ga je ook nog weg in gedachten? Dan wordt gaat het allemaal nog sneller.
Liefdevol met jezelf omgaan
Het is dus van belang om, zeker als je in een groep bent, liefdevol met jezelf om te gaan. Wat voor mij liefdevol met mezelf omgaan is, is mezelf het recht geven om ergens helemaal te zijn. Als ik ergens helemaal ben, is waar ik ben mijn plek. En op mijn plek mag ik mezelf helemaal neerzetten zoals bij mij past.
- Ik mag aarden.
- Ik mag verbonden zijn met de kosmos.
- Ik mag helemaal in mijn eigen ruimte (oftewel in mijn eigen aura) zijn.
Zo kan ik ergens helemaal aanwezig zijn. En omdat ik stevig geaard ben en een stevige buffer van eigen energie tussen mij en de drukte heb, voel ik me veilig bij en met mezelf.
Als ik me veilig bij en met mezelf voel, ziet alles er heel anders uit. Ik hoef niets met de verdwaalde energieën van anderen. Ook niet met die, die wel bewust naar mij gestuurd worden. Wat ik niet binnen wil, glijdt lans me af. Omdat ik rust in mezelf heb, heeft wat er buiten is veel minder vat op me.
Daar komt bij dat ik van mezelf mag zijn wie ik ben. En dat datzelfde geldt voor anderen. Dat betekent dat het niet meer relevant is wat die anderen van mij vinden. Ik hoef mezelf niet te verdedigen voor mijn anders zijn. Ik hoef geen goedkeuring en ik hoef niks met afkeuring. Als mensen me niet begrijpen of iets vinden van hoe of wie ik ben, dan zijn ze daar volledig vrij in. Hoe meer ik mezelf en de ander de vrijheid kan gunnen hoe minder lading en stress er komt. Dat helpt om goed in mijn eigen energie te blijven.
Verdediging en energetische stekels
Lang geleden voelde ik me vreselijk in groepen. Ik had eigenlijk onmiddellijk het gevoel dat ik er niet mocht zijn. Daarna kwam de tijd dat ik zeg maar ‘stekels’ had. Ik zat in egelmodus. Ik vond van mezelf dat ik mocht zijn wie ik was, maar had het gevoel dat ik mezelf ten opzicht van anderen moest verdedigen. Een soort van passieve agressie zeg maar. Tot ik me realiseerde wat daarachter lag: ik wilde dat anderen mij accepteerden voor wie ik was, zodat ik kon zakken en mezelf kon zijn. Ik maakte mezelf dus afhankelijk van het oordeel van anderen.
De sleutel? De anderen ook accepteren voor wie ze zijn. De anderen mogen hun oordelen en behoeften hebben. Zij hoeven voor mij niet te veranderen en ik hoef me voor hen niet aan te passen. Toen ik dat eenmaal doorhad, kon ik mijn stekels laten gaan. Dat ik aanvoel wat iemand nodig heeft of wil, betekent immers niet dat ik dat dus automatisch hoef te gaan leveren. Maar mijn idee dat ik er mocht zijn bij de gratie van anderen maakte dat dat voor mij zo wel voelde. Dat los kunnen laten was echt zo’n verandering.
Eigen ruimte leren innemen
Wat mij daarbij enorm geholpen heeft is leren om energetisch in mijn eigen ruimte te zijn. Mijn eigen ruimte, mijn aura, mijn energiebubbel is helemaal van mij. Daar heeft een ander niets te zoeken of te zeggen. Hoe meer ik me in mijn eigen ruimte comfortabel voelde en hoe meer ik leerde om die eigen ruimte ook vast te houden in gezelschap van anderen, hoe meer ik van binnen ook veranderde.
Ik ging me realiseren wanneer ik zelf mijn eigen ruimte kleiner maakte. En waarom ik dat deed. Toen ik overging op mijn eigen ruimte ‘beschermen’ kreeg ik dat ook in de gaten. Ik ontdekte waar en wanneer ik mijn energetische stekels opzette. En wanneer ik ze los durfde te laten. Tot ik in staat was om het verband te zien tussen wat ik allemaal oppikte en wat ik daar zelf qua verplichtingen en overtuigingen aan had verbonden. En dat ik dus in staat was om dat te transformeren.
Je energielichaam trainen is ook je geest transformeren
Hoe ik dat voor elkaar gekregen heb? Door heel bewust en consequent met mijn energielichaam te werken. Net als ik tegenwoordig elke dat krachtoefeningen doe en ik dus ineens voor mijn doen spieren heb. Ik zet elke dag mijn eigen ruimte om mezelf neer, verbindt deze met mijn gronding en vul mezelf met een voor dat moment kloppende energie. Ik check zo af en toe of het er allemaal nog is, en indien nodig zet ik het weer neer. Toen ik dat net begon, was het zo weer weg. Maar oefening baart kunst en dat merk je als je het ineens nodig hebt.
Cruciale fout
Heel veel mensen maken de fout om methodes zoals zichzelf in een cirkel van licht o.i.d. zetten alleen toe te passen als ze het nodig hebben. Dat werkt zelden lang genoeg omdat ze hun energetische spieren niet getraind hebben. En dan ben je dus om de haverklap bezig om die cirkel opnieuw neer te zetten of je besluit dat die cirkel voor jou niet werkt. Maar misschien is die piramide wel wat. Of moet je de volgende keer toch een bol proberen. Waarbij je natuurlijk tegen precies hetzelfde probleem aanloopt.
In tegenstelling tot krachtoefeningen doen, vind ik energetische oefeningen wel fijn. Het voelt fijn om de aarde-energie te ontvangen. Het voelt goed om in mijn eigen energie te zitten. Het voelt goed om mezelf weer bewust te verbinden met het middelpunt van het universum en met mijn eigen ziel. Goedemorgen zeggen tegen mijn helpers en dat terugkrijgen is fijn. Ik heb er geen beter woord voor.
En op deze manier ben ik automatisch beschermd tegen een hoop verschillende prikkels. Of het nou om een drukke winkel gaat, of als ik – zoals afgelopen weekend en dat daarvoor – in grote groepen mensen zit. Heb ik nog steeds verwerkingstijd nodig? Ja. Want veel meemaken kost me. Zeker als ik ook nog eens veel te weinig slaap omdat ik niks missen wil. Zit ik vol met energieën van anderen? Nee. Heb ik mezelf kunnen zijn en me prettig gevoeld? Ja. Kan iedere hooggevoelige dit leren? Ik ben ervan overtuigd van wel.
Meer over hoe de aura van een hsp-er in een negatieve spiraal eruit ziet.
Meer om je te helpen starten om jezelf energetisch te trainen
Meer over werken met mij
