Voor HSP’ers: Katten, Bomen en Gemiste Kansen

De kat uit de boom kijken is een waardevolle eigenschap. Maar er kunnen ook nadelen aanzitten. Zeker als iemand deze eigenschap combineert met weinig eigenwaarde en zichzelf weinig gunnen. Dan heb je een combinatie die verlammend werkt en je niet verder helpt. Of het nou gaat om dat paar schoenen in de uitverkoop dat verkocht is als je eindelijk besloten hebt, of om meer immateriële zaken zoals die boswandeling waarvan je voelt dat je hem nodig hebt. Jezelf weinig gunnen en afwachten maakt dat je dingen die goed voor je zijn niet doet, ook al weet je dat je leven erop vooruitgaat.

De kat uit de boom blijven kijken kan ook te maken hebben met de angst voor het onbekende. Een dergelijke angst kan zo ver gaan dat iemand liever de bekende ongezonde situatie heeft dan in een nieuwe situatie te stappen. Zeker als iemand zichzelf eigenlijk niets beters gunt, of zichzelf de moeite of de prijs niet waard vindt.

Als je jezelf hebt leren labelen als raar, vreemd of verkeerd, zoals veel hooggevoelige mensen gebeurd is, is dat natuurlijk niet vreemd. Want waarom zou je moeite, tijd of geld steken in jezelf, in het goed omgaan met die rare, vreemde eigenschap? Gewoon ophouden met je aanstellen, dat had je toch allang geleerd moeten hebben… Een dergelijke houding is eigenlijk een trap naar jezelf. Èn niet productief, want als dat de manier was geweest, had je het immers allang gedaan. Je mag jezelf dan raar of vreemd vinden, je weet best dat je niet achterlijk bent.

Een andere reden om jezelf niet te geven wat je nodig hebt, is omdat je weet dat dat ‘toegeven’ aan je vreemdheid is. En hoe meer je je hooggevoeligheid als aanstellerij betiteld hebt gezien, hoe lastiger het kan zijn om jezelf juist daarin serieus te nemen. Want in plaats van nou eindelijk eens normaal te gaan doen, ga je jezelf juist bevestigen in je anders zijn. En dat betekent erkennen dat dit is hoe jij wezenlijk bent, je gaat er nooit meer vanaf komen. Oei, dat kan pijn doen.

Maar misschien is dit wel een mooi moment om die etiketten van anderen los te gaan laten. Want ze brengen je in feite niets, ze houden je op een plek met weinig ruimte voor jezelf en weinig mogelijkheden. Dat heeft ook weer een bepaalde soort veiligheid in zich. Het is immers niet jouw schuld dat er niets komt van de plannen die je hebt met je leven, dat kan immers niet met hoe jij bent in deze maatschappij… Maar is dat hoe jij uiteindelijk op je leven terug wilt kijken? Als een aaneenschakeling van onmogelijkheden en niet voor jou weggelegde kansen? Vast niet.

Dus als er wat goeds aankomt, blijf dan niet eeuwig wachten en aarzelen. Neem die stap in het onbekende. Ja, het zal eng zijn en als hooggevoelige zul je die angst sterker voelen dan anderen.  Maar het gaat je opleveren. Zodra het mag van jezelf. Gun je innerlijke kat om uit die boom te komen, op een manier die bij jullie allebei past. Miauw.