Waarom triggers je triggeren

Als hooggevoelige die ook het nodige heeft meegemaakt, weet ik wat er kan gebeuren als ineens een pijnpunt aangeraakt wordt.  Onverwacht komen de herinneringen. Ook van zaken waarvan ik dacht dat ik ze al achter me gelaten had. Nee dus.

Je kunt natuurlijk proberen om triggers te vermijden. Maar ze hebben de neiging om om het hoekje te kruipen als je er niet verdacht op bent. Het is namelijk niet de trigger die het effect op mij had. Het was iets in mij, dat de trigger gebruikte om, juist, te triggeren.

Je onderbewuste bepaalt de weg

Mijn onderbewuste was klaar voor de volgende stap in het verwerkingsproces en zocht naar een mogelijkheid om de rommel die klaar was voor verwerking in mijn bewuste te brengen. Zodat ik er wel mee bezig zijn moest en opnieuw gaan verwerken moest. En er weer een schil van de ui kon verdwijnen. En aan het einde van dat proces voelde ik me sterker, zekerder, en had ik meer energie.

Als je je pijn onder ogen ziet groei je.  Doe je dat niet, dan is het enige alternatief om de pijn weer weg te stoppen. Je creëert dan een energieblokkade om de pijn eronder te houden. Maar we hebben een zelfgenezend vermogen en dat wil nou juist de pijn bovenkrijgen. Je bent dus tegen jezelf aan het vechten. En aangezien je onderbewuste weet dat je er klaar voor bent, zal het naar manieren zoeken om je te blijven confronteren met de pijn. Tot je het aangaat.

Samen sta je sterk

Als je pijn zwaar en beladen is, is het een goed idee om het niet alleen te doen. Maar als je openstaat voor hulp zul je zien dat je de juiste mensen tegen gaat komen. Mensen die je echt kunnen helpen in je proces. Mensen die je het vertrouwen kunnen geven dat je dit aankunt en die je hand vasthouden als het eng is. Je zult zien dat als jij er klaar voor bent, niet alleen de triggers op je pad komen, maar ook de hulp die bij jou past.

Verwerken gaat altijd in fasen. Je kunt pas echt iets gaan verwerken als je daar stevig en stabiel genoeg voor bent. Als iets groot is, regel je zelf dat het in stukjes gaat. Je kunt vertrouwen op je eigen oneindige wijsheid van je zelfgenezend vermogen.
Dat laat niet meer bovenkomen dan je aankunt.
Je angst kan je wel proberen wijs te maken dat je ergens nog niet klaar voor bent. Dat je iets niet dragen kunt. Maar als het naar boven wil, dan is dat omdat je innerlijke genezer dat laat gebeuren.

Als je hulp zoekt, voelt je innerlijke genezer of je in de juiste handen bent. En dan kan er meer gebeuren dan als je alles alleen probeert te doen.

Je Innerlijke Genezer wijst je de weg

Als je samenwerkt met je innerlijke genezer, als je haar of hem het tempo laat bepalen, dan ga je nooit te snel en ook nooit te langzaam. Dan pel je de ui van je pijn laagje voor laagje steeds verder af. Alleen of samen met een ander.  Tot op een gegeven moment het klaar is, echt helemaal opgelost. Wanneer dat zal zijn kun je van te voren niet voorspellen.

Sommige dingen hebben jaren nodig en andere gaan razendsnel.
Maar als je blijft openstaan voor de signalen van je innerlijke genezer, ook als ze de buitenwereld gebruikt om je te vertellen dat het weer tijd wordt voor een nieuwe stap, dan ga je er komen. En elke stap die je zet, levert je rijk op.