Soms hebben mensen alle kwaliteiten in zich die ze nodig hebben om te bereiken wat ze willen. Maar op het moment dat het aankomt op ze neerzetten in de werkelijkheid gaat het mis. Alsof ze een innerlijke saboteur hebben die het ze niet gunt, een onbewust deel dat ze keer op keer laat falen terwijl ze het zelf zo graag anders willen.
Die mensen zijn vaak erg kwaad op dat stuk van hen, ze willen het weg hebben, zo snel mogelijk. Hieronder volgt een casebeschrijving over zo’n deel, en de NLP manier om ermee om te gaan.
Een cliente van me had problemen met het naar buiten brengen van haar kwaliteiten. Ze wist dat ze ze had, maar als ze zichzelf moest presenteren veranderde ze van een zelfverzekerde vrouw in een zielig hakkelend kneusje.
Assertiviteitstraining had ze al gehad, reguliere psychologie had maar tot op zekere hoogte geholpen. Ze had kennis genoeg, ook over hoe zichzelf te presenteren, maar het werkte niet.
Ze kon zich niet voorstellen dat haar innerlijke saboteur, zoals ze hem noemde ergens een positieve intentie zou hebben. Maar ze was wel bereid om er vanuit een open houding naar te kijken.
Ik vroeg haar wat er zou gebeuren als het haar wel zou lukken om haar kwaliteiten naar buiten te brengen. Dat zou een positieve invloed op haar huidige werk hebben, het zou zin hebben om te gaan solliciteren, wat zou leiden tot een betere baan, tot succes.
“En dan?” vroeg ik, “hoe voel je je dan?’
Eenzaam was haar reactie. En toen viel het kwartje.
Succes zou leiden tot uitsluiting door collega’s, verlies van vrienden, tot er uiteindelijk niemand over zou blijven. Kiezen voor succes was hetzelfde als kiezen voor totale eenzaamheid en er was iets in haar bereid was er alles aan te doen om ervoor te zorgen dat ze nevernooitniet in die positie zou komen.
Was dat iets waar ze respect voor kon hebben? Ja, dat kon ze uiteindelijk wel. Maar ze wilde er toch vanaf. Het was nu nodig om met die innerlijke overtuiging dat succes hebben gelijk was aan eenzaamheid te werken. Die overtuiging bleek te herleiden tot een paar heel nare ervaringen in de kleutertijd, die zo’n indruk hadden gemaakt dat ze ze veralgemeniseerd had.
Toen ze zich niet alleen verstandelijk, maar ook op diep gevoelsniveau kon realiseren dat hoe pijnlijk deze gebeurtenissen ook waren, ze geen maatstaf waren voor de rest van haar leven kon ze die overtuiging loslaten. En daarmee was de noodzaak om zichzelf te saboteren verdwenen.
Mijn cliënte is bij haar laatste beoordelingsgesprek voorgedragen voor een intern groeitraject. Naast haar baan geeft ze momenteel workshops op spiritueel gebied.
