Judith, mijn cliënte kwam voor een reading, in eerste instantie vanwege een verbroken relatie. Ze was een aantal keren in die positie geweest en ze wilde graag weten of er een thema was dat daarmee te maken had. Wat ik zag was dat Judith iemand is die graag voor mensen zorgt.
Zorgen als bindmiddel
Een belangrijke rode draad in haar relaties was dan ook, dat mensen haar nodig hadden. Maar nodig hebben als bindende factor maakt een relatie ook kwetsbaar. Want mensen veranderen en Judith had het nu al een aantal keren meegemaakt dat op het moment dat haar partner weer beter in zijn vel zat, er verder eigenlijk geen basis was, en de relatie stukliep.
Patroon uit de kindertijd
Als ik zo’n patroon zie, ga ik kijken waar dat vandaan komt. In Judith’s geval kwam ik uit bij haar moeder. Judith is de oudste uit een groot gezin en Judith’s moeder had het erg druk met de kinderen die na haar kwamen.
Judith was een kind dat veel behoefte had aan vrijheid en ruimte en haar moeder zag dat, en liet haar veel haar gang gaan. Judith sprak over hoe goed haar moeder haar daarin gezien had en hoeveel ze van haar moeder – die overleden was – had gehouden.
Maar wat mij daarbij opviel was dat de energie van waaruit ze sprak erg verstandelijk was. Ze wist het in plaats van dat ze het voelde.
Ben ik wel liefde waard?
Judith’s zorgen voor anderen had iets dubbels. Als ik keek naar hoe het stond met haar zelfvertrouwen, haar natuurlijk gevoel dat ze het waard was om van te houden, dan was dat niet groot. Judith voelde zich eigenlijk helemaal niet zo waardevol.
Het was voor haar helemaal niet vanzelfsprekend dat zij liefde waard was. Zij gebruikte haar natuurlijke talent om voor anderen te zorgen als een manier om liefde te krijgen. Want als zij zorgde voor de ander, dan zou die wel van haar houden. Maar dat bleek niet zo te werken.
Mentale mama
Verder kijkend naar haar relatie met haar moeder viel me nog iets op. Judith is een heel fysiek persoon. Ze heeft het nodig om aangeraakt te worden, geknuffeld te worden èn om te horen dat iemand van haar houdt. Als ik keek naar Judith’s moeder dan zag ik een vrouw die haar gevoelens onderdrukte en sterk mentaal gericht was, vanwege haar zware leven.
Haar manier om daarmee om te gaan was wegstoppen hoe moe ze was, op haar tanden bijten en doorgaan. Ze zorgde prima voor haar kinderen, maar ze was geen moeder die knuffelde.
Peuterjaloerzie
Judith als oudste had daarbij een knauw gekregen toen haar broertje geboren was. Haar speciale plaatsje bij mama was ingenomen en zij was de grote meid geworden. Judith was jaloers en kreeg het gevoel dat de nieuwe baby belangrijker was dan zij.
In feite heel gewone peutergevoelens, maar in een tijd dat daar nauwelijks aandacht voor was.
Liefde verdienen
Toen ze ouder werd, zag ze hoe hard haar moeder moest werken en hoe druk haar moeder het had Ze ging helpen en ze merkte dat ze daar waardering voor kreeg. En daarmee vormde zich het patroon. Als ze hielp kreeg ze aandacht en was ze belangrijk voor mama. Liefde kon je dus ‘verdienen.’
Judith’s moeder hield heel veel van Judith, maar was niet in staat dat over te brengen op een manier die bij Judith echt binnenkwam. Haar moeder zag haar goed in haar behoefte aan vrijheid en ruimte, maar ze kon haar niet zien in haar behoefte aan aanraking, koestering en het zomaar horen van ‘ik hou van je.’
En omdat dat er niet was, was kleine Judith helemaal niet zo zeker ervan dat haar mama van haar hield, dat zij het zomaar waard was om liefde te krijgen. Maar ze kon wel liefde verdienen, door te zorgen. En dat was de basis waarmee Judith in relaties stapte.
Healing
Wat er nodig was, was healing van dat basale gevoel, die basale onzekerheid over zichzelf bij Judith. De eerste stap werd al gezet tijdens de reading toen ze zich liet raken door mijn woorden dat haar moeder inderdaad heel veel van haar hield maar niet in staat was om zelf in contact met die gevoelens te komen vanwege haar eigen patronen.
Judith kon kijken naar zichzelf als klein kind, en kon zien hoe haar jaloersheid naar haar jongere broertje een heel gewoon peutergevoel was. Ze begon dat deel van zichzelf te verbinden met haar eigen liefdesstroom en voelde hoe het zachter werd in haar hart.
Als ze nu sprak over haar moeder was dat vanuit haar hart, en ze kon nu zichzelf er voor openen dat haar moeder heel veel van haar gehouden had, en dat zij die liefde helemaal waard was.
Zijn in haar eigen liefdesstroom
Ik leerde Judith een eenvoudige oefening om zichzelf in haar hart te koesteren die ze regelmatig kon doen om de stroom van liefde naar zichzelf op gang te houden.
Judith zorgt nog steeds graag voor anderen, maar ze wil nu eerst een tijdje helemaal voor zichzelf zorgen, dat is nu voor haar het belangrijkst.